عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

47

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا » ( 50 ) و ايشان را سخن نيكو و ستايش و آواء بلند داديم [ در اين جهان ] . « وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى » و ياد كن در اين نامه موسى را ، « إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً » كه او گزيده‌اى بود پاك كار ، [ پاك ستايش ] « وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا » . ( 51 ) و ما را فرستاده‌اى بود پيغامبر . « وَ نادَيْناهُ » خوانديم او را و آواز داديم ، « مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ » از سوى طور [ كوه با آئين و يمن ] از سوى راست ، « وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا » ( 52 ) و نزديك كرديم او را بهمرازى « 1 » « وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ » و بخشيديم او را از رحمت خويش برادر او ، « هارُونَ نَبِيًّا » . ( 53 ) هارون [ يارى و وزيرى ] پيغامبر . « وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ » و ياد كن در اين نامه اسماعيل را ، « إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ » كه او مردى راست وعده بود ، « وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا » . ( 54 ) و فرستاده‌اى بود پيغامبر . « وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ » و كسان خويش را به نماز و زكات همى فرمود ، « وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا » . ( 55 ) و او نزديك خداوند خويش پسنديده بود . « وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ » و ياد كن در اين نامه ادريس را ، « إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا » . ( 56 ) كه او راستى بود راست رو راست گوى ، پيغامبر . « وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا » . ( 57 ) برداشتيم او را جايگاهى بلند . « أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ » ايشان آنند كه اللَّه تعالى با ايشان نيكويى كرد و بر ايشان نعمت نهاد ، [ و ايشان را بنواخت ] « مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ » از پيغامبران از نژاد آدم ، « وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ » و از ايشان كه برداشتيم ايشان را با نوح ، « وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ » و از نژاد ابراهيم و اسرائيل ، « وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا » و از ايشان كه ما راه نموديم و برگزيديم ، « إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ »

--> ( 1 ) - نسخه الف : بهام رازى